” Ο παππούς μου και η γιαγιά μου, θα ζουν πάντα στην καρδιά μου”

Μοναδικές στιγμές, μοναδικές εικόνες με την γιαγιά μας που μένουν για πάντα στην καρδιά και στο μυαλό μας. Ποιος μπορεί να τις βγάλει από μέσα μας; Κανείς…

Γιαγιά: Οι Εικόνες που μας μείναν αξέχαστες.

Γιαγιά! μια σπουδαία και σημαντική παρουσία στην ζωή όλων μας! Είναι αυτή η οποία μας κάνει όλα τα χατίρια και έχει έναν μοναδικό τρόπο να μας παρηγορεί όταν κάτι μας στεναχωρεί.

Είναι η αγκαλιά της τόσο ζεστή όσο των γονέων, η υπομονή της ανεξάντλητη και ο χρόνος δεν υπάρχει όταν βρισκόμαστε μαζί της, διότι εμείς είμαστε όλος ο κόσμος της.

Φτιάχνει πάντα τα πιο νόστιμα φαγητά και τα πιο λαχταριστά γλυκά για να μας τα προσφέρει απλόχερα. Είναι πάντα γενναιόδωρη, νοιάζεται για εμάς, έχει την σοφία να συμβουλέψει και την πείρα να μας καθοδηγήσει.

Γιαγιά: Στιγμές ανεκτίμητες

«…γιαγιά μου, τώρα που σε έχασα και νιώθω ένα μεγάλο κενό στην ζωή μου, τώρα μπορώ να αισθανθώ κάθε στιγμή μαζί σου. Τώρα θυμάμαι κάθε λέξη, κάθε σου αντίδραση από τα πειράγματα μου. Μου λείπει η αγκαλιά σου, εκείνη που αναζητούσες συνέχεια κι εγώ μέχρι χθες την θεωρούσα δεδομένη.

…Πρόσεχες την εμφάνιση σου και ήσουν τόσο όμορφη, τόσο γοητευτική. Λεπτεπίλεπτη, αρχόντισσα με ολόλευκη επιδερμίδα και μυρωδιά σαν μωρού παιδιού μέχρι την τελευταία σου στιγμή…

…γιαγιά μου, ήμουν πάντα παιδί για εσένα. Έτσι, μας έβλεπες όλους. Μας φρόντιζες και σηκωνόσουν να κάτσουμε για να μην κουραστούμε.

…θυμάμαι όταν άναβες το καντήλι και προσευχόσουν για όλους μας. Μας σταύρωνες πριν κοιμηθούμε για να μην δούμε κακό όνειρο.

…θυμάμαι την χειροποίητη μερέντα, τα γλυκά κουταλιού που έκρυβες στο ντουλάπι κι εμείς πάντα τα βρίσκαμε, τα υπέροχα μυρωδάτα διπλωτά με το καρύδι και το σιρόπι, τις τηγανίτες και εκείνο το λιωμένο κεφαλοτύρι στην ξυλόσομπα…

…την ραπτομηχανή σου, έραβες τα πάντα και μας διόρθωνες τα ρούχα μας. Έραβες και ρουχαλάκια για της κούκλες μου…

…δεν έλεγες ποτέ όχι στα πειράγματα μου… πρωταγωνιστούσες στα καλύτερα βίντεο (η γιαγιά μιλάει αγγλικά)…και τώρα;;; Τώρα μου έμειναν αυτά… και οι γλυκές σου κουβέντες ηχούν στο μυαλό μου, μα εσύ μου λείπεις…

…πονάει πολύ η καρδιά μου γιαγιά μου, αλλά δεν είσαι εδώ να με κρατήσεις αγκαλιά όπως όταν ήμουν παιδί όπου με μετέφερες στην αγκαλιά σου γιατί δεν ήθελα να περπατήσω στον δρόμο…

γιαγιά μου, δεν μπορώ να σε αποχαιρετήσω… δεν αντέχω στην σκέψη ότι σε έχασα, δεν θέλω να μην σε ξαναδώ…

γιαγιά μου, ήσουν μια από της δυνατές αποχρώσεις της ψυχής μου, ήσουν μία από τις πιο λογικές φωνές, ήσουν εκείνη που πείραζα χωρίς να διαμαρτύρεσαι ποτέ… και τώρα, η ψυχή μου έχει γκρι αποχρώσεις, η φωνή σου υπάρχει μόνο στο μυαλό μου και δεν έχω κάποιον να ανέχεται τις πλάκες μου…

τώρα, ποια θα φωνάζω γιαγιά μου;

…έζησες σαν άγγελος που μας προστάτευες και τώρα ξέρω ότι η ψυχή σου θα είναι εκεί… μαζί με τους άλλους αγγέλους…»

Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς

Οι παππούδες παρέχουν μια σχέση ζωτικής σημασίας στα παιδιά. Παρέχουν φύλαξη και φροντίδα στα παιδιά και μπορούν να δώσουν πολλές συμβουλές για την ανατροφή τους. Ειδικά σε περιπτώσεις φτώχειας, ανεργίας και άλλες κρίσιμες καταστάσεις των γονέων, οι παππούδες μπορούν πραγματικά να προσφέρουν σημαντική υποστήριξη και να βοηθήσουν πάρα πολύ τα παιδιά να διαμορφώσουν μια αίσθηση περί φυσιολογικής σχέσης.

Εκτός απ’ το ότι παρέχουν ένα πρότυπο υγιούς σχέσης, οι παππούδες δίνουν στα παιδιά μια αίσθηση ασφάλειας και προστασίας, μια σύνδεση με την πολιτιστική τους κληρονομιά και μια συντροφιά στο παιχνίδι και στη εξερεύνηση. Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς είναι απ’ τους πιο σημαντικούς στην διαμόρφωση της προσωπικότητας των νεώτερων γενεών, επιδρώντας, ως επί το πλείστον, θετικά στη ζωή των εγγονών τους, παρέχοντας φροντίδα και φύλαξη αλλά και βαθιές συναισθηματικές σχέσεις μαζί τους.

Ποιος λοιπόν μπορεί να ξεχάσει αυτές τις μοναδικές στιγμές; Τα χρόνια που μείναν μέσα μας σαν τα όμορφα και αθώα της ζωή μας;  Απλά θα μείνουν για πάντα στην καρδιά μας…

πηγη