Πως γίνεται να νιώθεις επαναστάτης και να μιλάς για δικαιώματα όταν τα καταπατείς καταστρέφοντας περιουσίες ανθρώπων

Να και κάτι που δεν θα ακούσεις να λένε μα ούτε να σχολιάζουν...

Οι δρόμοι γεμάτοι με μπάζα από χώματα, σπασμένα γυαλιά και σκουπίδια από τους αναποδογυρισμένους καμένους κάδους.

Αρκετά είναι τα καταστήματα και τα κτήρια που επλήγησαν από τη μανία των καταστροφέων με τα σπασμένα σκαλοπάτια και τις σπασμένες τζαμαρίες να «μαρτυρούν» τα  επεισόδια ενώ πιο δίπλα, στην οδό Σολωμού, είναι ακόμη έντονη η μυρωδιά καμένου.

 

Και όλα αυτά γιατί?  Γιατί εσύ θεωρείς επανάσταση να καταστρέφεις την περιουσία του γείτονα σου , του αδερφού σου των γονέων σου ή ακόμη ενός άγνωστου ανθρώπου μου μοχθεί να αποκτήσει μια σταθερή δουλειά μια σταθερή σχέση μια οικογένεια που δεν πρέπει να της λείψει τίποτα.

Αν τρέφεις μίσος μέσα σου για όλους τους ανθρώπους και δεν σέβεσαι κανέναν λογικά δεν σέβεσαι ούτε τον ίδιο σου τον εαυτό.

Πως γίνεται να μιλάς για φτώχεια και δικαιώματα όταν εσύ τα καταπατείς όλα με τις πράξεις σου ?

 

Ξέρεις ποια είναι η επόμενη μέρα έτσι ?

Ο μαγαζάτορας με την σπασμένη βιτρίνα θα πρέπει να θυσιάσει 500 ευρώ που κρατούσε για να ξεχρεώσει τα φροντιστήρια του παιδιού του για να φτιάξει την βιτρίνα που του έσπασες , Ο κρεοπώλης της γειτονιάς πρέπει να "τρενάρει" το νοίκι που χρωστάει για να φτιάξει και πάλι την ταμπέλα που έκαψες.

Όσο για το αυτοκίνητο που έκαψες  επειδή σκέφτηκες οτι είναι εταιρικό , η οικογενειακή επιχείρηση που μόλις έχασε ένα αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε για να τις εξωτερικές τους εργασίες πρέπει να βρούνε άκρη με την ασφαλιστική ή να δώσουν απο την τσέπη τους 10-15 χιλιάδες ευρώ επειδή εσύ θεώρησες επανάσταση να το κάψεις...