Στον πρώην άντρα μου που με εγκατέλειψε έγκυο στο δεύτερο παιδί μας

Ήσουν πάντοτε απών , απο το σπίτι απο την ζωή μου απο την οικογένεια σου.

Θυμάμαι πόσες ευκαιρίες σου έδωσα και πόσες φορές ξεκίνησες απο την αρχή να παριστάνεις τον σοβαρό και τον οικογενειάρχη κάτι που ποτέ δεν ένιωσες. Θυμάμαι πόσες φορές έφυγες και πόσες γύρισες λυπημένος να ζητήσεις μια ψεύτικη συγνώμη δείχνοντας μου πόσο αδύναμος και διπλοπρόσωπος ήσουν.

Μία ερχόσουν , μία έφευγες  σαν φάντασμα .

Σου χάλασα την ζωή και την ηρεμία θα έλεγες στους φίλους σου , σε έβαλα σε μπελάδες αφού ποτέ δεν φαντάστηκες τον εαυτό σου με 2 παιδιά και εσύ να τρέχεις απο πίσω αφού ποτέ δεν ήσουν ο "μπροστάρης" σε όλο αυτό σαν οικογενειάρχης ή σαν Πατέρας.

Μπορώ ακόμη να θυμηθώ εκείνο το βράδυ που ζήτησες το διαζύγιο και όταν επισκεφθήκαμε τον σύμβουλο γάμου την επομένη σε άκουγα να ψιθυρίζεις αρνητικά οτι δεν θες να τα βρούμε...  ΠΟΣΟ ΔΕΙΛΟΣ

Είμαι σίγουρη ποτέ δεν είχα θέση στο μυαλό σου η στην καρδιά σου γιατί δεν μπορείς να σβήνεις έτσι απλά τα πάντα απο μέσα σου,,

Απορώ που πήγαν εκείνες οι στιγμές που μου έπιανες το χέρι και έλεγες εγω είμαι εδώ αγάπη μου, τα λόγια σου , τα χάδια σου  κάτι που σκέφτομαι τώρα και σιχαίνομαι τον εαυτό μου.  Μα πως μπόρεσες..

Ξέρεις κάτι ?

Σε ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να κάνω μια νέα αρχή , να αγαπήσω τον εαυτό μου και τα παιδιά μου!

Σε ευχαριστώ που έφυγες και τα παιδιά κατάλαβαν οτι καλύτερα ένας πατέρας μακριά παρά ένας ανύπαρκτος στο σπίτι !

Νιώθω υπέροχα γιατί έχω τα παιδιά μου , την ζωή μου και τους φίλους μου που με βοηθούν  δεν θα τα είχα όλα αυτά αν ήσουν ακόμη εδώ !

Ανώνυμη  Κ.